Category Archives: Dag van de Bazuin

  • 0
sjofars sjofar voor de dag van de bazuin

Bazuin geschal in de kerk? Drie redenen voor het vieren van Rosj hasjanah door christenen.

Bazuin geschal in de kerk? Drie redenen voor het vieren van Rosj hasjanah door christenen.

Woensdag 20 september 2017 is het weer zover. Dan begint in de avondschemering Rosj hasjanah ook wel, de dag van de bazuin genoemd. In Evangeliegemeente Reveil vieren ze deze dag met muziek, sjofar geschal een hapje en drankje en wat onderwijs. We hebben daarvoor drie goede redenen.

Ten eerste, feestvieren is Gods idee. Hij gaf aan Israël een hele serie feestdagen, want het leven met Hem en de dingen die hij doet, mogen gevierd worden. Er valt dus iets te vieren én er is geen verbod voor de gelovigen uit de volken om dit feest met Israël mee te vieren.  Daarmee grijpen we natuurlijk wel vooruit op de Messiaanse tijd, waarin wereldwijd de vrije dagen vanuit Jeruzalem geregeld zullen worden. Wat is er tegen een feestelijke voorproefje van wat nog komen gaat? Ik moet wel eens lachen om mensen die zeggen: Is dat niet wettisch? Wat is er nou wettisch aan een vrije dag, op de ramshoorn blazen en feestelijk bij elkaar komen? Zolang de woorden “feest” en “moeten” niet in dezelfde zin terecht komen gaat er mijns inziens een hoop goed.

Het gevaar van wettisch denken ligt natuurlijk wel op de loer. Dat geldt trouwens voor zowel vierders als niet-vierders.  Want veel mensen die bezig zijn met de feesten gaan al heel snel van “ik mag”, naar “jij moet”. En van weersomstuit zeggen anderen dan weer, “ik wil niet” en “jij mag niet”. Wettisch is dat je elkaar beoordeelt en op Gods rechterstoel gaat zitten. Wettisch zijn is als je zegt dat dat jij je Bijbel beter leest en verstaat dan die ander en dat je daar een twistpunt van wilt maken. Wettisch zijn is als jij denkt dat jij het goed doet en die ander niet. Of je dit feest nu viert of niet, laat dat wijzen met je vinger nou maar na.

Dag van de bazuin: het gaat over Jezus!

Ten tweede is feestvieren aanstekelijk en aantrekkelijk. Ik weet niet hoe dat zit met uw ongelovige vrienden en buren, maar ik neem ze niet zo gemakkelijk mee naar van die zwaar klinkende zaken als een eredienst of een onderwijsavond. Maar iemand uitnodigen voor een feest is heel wat anders. Dan moet het er op dat feest natuurlijk wel ontspannen aan toegaan.  Bij een feest denk ik aan; muziek, dans en blazen op grote ramshoorns zodat horen en zien vergaat; een hapje en een drankje en ja… ondertussen kun je uitleggen waarom dit feest eigenlijk gevierd wordt.  Zodra je van dit feest een binnenkerkelijk feestje maakt, gaat het helemaal mis. God geeft die feestdagen immers juist aan zijn volk om iedereen van jong tot oud erbij te betrekken. Het is een volksaangelegenheid. De dag van de bazuin is een vrolijke toestand. De “geboden” voor het feest zijn; vrolijk zijn, juichen en sjofarblazen en o ja…. Een vrije dag nemen en bij elkaar komen. En na de samenkomst kun je thuis je buren uitnodigen en ze trakteren op een traditioneel gerecht als appels met honing en een glas wijn. Laat ze proberen op de sjofar te blazen en ja natuurlijk heb je dan een ontspannen aanleiding om te vertellen over wie Jezus is. Want als Jezus ontbreekt op een “Bijbels feestje” dan sla je de plank wel heel erg mis.

De dag van de bazuin. Vieren van de toekomst

De derde reden om de dag van de bazuin te vieren is dat juist dit feest verwijst naar de tijd dat Jezus terugkomt. In de kerk hebben we eigenlijk geen feesten die wijzen naar de toekomst. Alle christelijke feesten wijzen terug naar wat God al heeft gedaan. In het Jodendom vieren ze met dit feest de schepping van Adam. Daarom is heet het feest in het Jodendom Rosh hasjana. Letterlijk is dat, het hoofd van het jaar, ofwel nieuwjaar. Maar zij kijken ook vooruit naar God die als rechter de mens zal oordelen. En dat is logisch want in de Bijbel wijst de dag van de bazuin juist vooruit naar wat God nog gaat doen. God zal onder bazuingeschal komen als rechter en verlosser van Israël en deze wereld. De machten van de duisternis zullen tijdens het schallen van de sjofar ten onder gaan. Het is opmerkelijk dat wanneer Jezus spreekt over zijn terugkomst op aarde, Hij de feesttaal van de dag van de bazuin gebruikt. En ook bij Paulus en in de Openbaring van Johannes zien we dat de taal van het bazuinfeest wordt gebruikt om de komst van Jezus aan te kondigen. Er valt dus ook in dat opzicht voor ons als christenen iets te vieren en te leren.

Tot slot, of u het feest nu viert of niet; het is altijd goed om in deze dagen een kaartje of email naar de Joodse gemeenschap in de buurt te sturen om ze een goed nieuwjaar en fijne feestdagen toe te wensen.

Welkom op de dag van de bazuin. Woensdag 20 September 2017. Aanvang 19.00 Evangeliegemeente Reveil, Punter 44-02 te Lelystad. Spreker Richard Vos. www.tovtraining.nl

Wilt u weten meer weten over dit feest? Klik hier


  • 0

De Dag van de Bazuin in de kerk?

God zei tegen Mozes, “de eerste dag van de zevende maan(d) moeten jullie de hele dag juichen en op sjofars blazen”. Mozes keek wat verwonderd op van zijn kleitablet. ” Hoezo dat dan Heer?” “Dat is nog een verrassing” zei God. “Doe het nou maar, ik vind het fijn als jullie dat doen”.  En zo start de zevende maand in Israël met gejuich en het blazen op de sjofars. Tien dagen later is het Grote Verzoendag en vier dagen daarna begint het Loofhuttenfeest. Tijdens de ballingschap in Babel is daar voor Israël de viering van het seculiere Nieuwjaar bijgekomen. Want in Babel was het op deze dag nieuwjaarsdag. In Israël is het sindsdien dus dubbel feest en deze dag is daarom bekend geworden als Rosh ha-sjana.

dag van de bazuin
De feestelijkheden van deze maand beginnen daarom met een dag van juichen en sjofargeschal. Wat voor Mozes nog onduidelijk was, is in de loop van de geschiedenis wel duidelijk geworden. Bazuingeschal kondigt de komst van God naar de aarde aan. Daarom is het boek van Openbaringen ook vol met sjofars (bazuinen) De najaarsfeesten vieren de toekomst en helpen ons te beseffen dat Gods beloftes aan Israël en heel deze wereld zullen worden ingelost. Er valt dus voor Jood en niet-Jood iets te vieren!

De Dag van de Bazuin in de kerk?

Binnen de kerk kun je dit feest dat de Heer aan Israël gaf ook vieren. Zo laat je zien dat je weet dat je verbonden bent met Israël. Zoiets moet je niet doen omdat het moet, of omdat je denkt dat God dan meer plezier in je heeft. Het Nieuwe Testament zegt immers duidelijk dat we elkaar niet moeten oordelen op het punt van een Nieuwe maan, feestdag of Sabbat.  Maar binnen de kerk kunnen we dit vieren omdat we zo onze verbondenheid met Israël tonen. Onze Heer is immers de Koning van de Joden. We weten ons in het bijzonder verbonden met de Messias belijdende gelovigen, de Joodse gelovigen die Jezus volgen die deze feesten ook vieren.  Tot slot laten we zo zien dat we ons beseffen dat de kerk dwaalde toen ze vanuit haar Jodenhaat deze feesten verbood te vieren.
Dit jaar spreek ik in Evangeliegemeente Reveil  in Lelystad waar ze voor het eerst een viering hebben van de dag van de bazuin. Uiteraard doen we dat met een feestelijk hapje en drankje, het blazen van de sjofars, Israëlische liederen en onderwijs.
Kom je ook? Geef je dan op via www.reveillelystad.nl want de catering wil graag weten hoeveel ze moeten inslaan.
En heb je een sjofar? neem hem dan mee!
Zondag 13 September 19.00-21:00uur
Toegang gratis maar er is een collecte voor de onkosten.
Locatie: Reveilcentrum – Punter 44-02 – Lelystad
Wil je meer weten over diepere betekenis van deze feestdag weten lees dan hier verder

  • 0
rosj hasjana een zoet nieuwjaar: appel met honing en sjofar

Rosj Hasjana

Rosj Hasjana: Joods Nieuwjaar op de dag van de bazuin.

Heeft u drosj hasjana een zoet nieuwjaar: appel met honing en sjofare taart al klaar staan? De sjofar al klaar liggen? Want zodra de zon ondergaat begint vanavond Rosj hasjana én de dag van het bazuingeschal. Twee feesten op een dag nog wel. Reden voor een extra grote taartpunt Als u liever gezond eet, dan kunt u zich aansluiten bij de eeuwenoude Joodse traditie om appel met honing te eten. Ik wens u een goed en zoet 5775 toe.

Rosj hajana is letterlijk vertaald; “het hoofd van het jaar”. Nieuwjaar dus. Israël moest van God haar nieuwjaarsfeestje eigenlijk in het voorjaar vieren, in de lente maand. Maar tijdens de ballingschap kwamen ze in landen terecht waar het nieuwe jaar in de herfst begon. Om precies te zijn; op de eerste dag van de zevende maand volgens de Bijbelse kalender. Israël had dan al een feest, de dag van de bazuin. Men verzon er wat op. Met Nieuwjaar (in de zevende maand !) wordt de schepping van de wereld herdacht. De jaartelling verspringt dus halverwege de Bijbelse feestkalender. Vergelijk deze dubbele kalender maar met onze school agenda’s. Het school jaar gaat van zomer tot zomer, terwijl de jaartelling van januari tot januari gaat.

Vanavond begint de zevende maand. Over 10 dagen is het grote verzoendag en 4 dagen daarna is het Loofhuttenfeest. De grote verzoendag is voor Israël nog steeds erg belangrijk. Mensen denken de komende 10 dagen na over hun leven. Er is een diep besef dat je geen verzoening met God kunt hebben als je je niet wilt verzoenen met je naaste. Het zijn dagen van inkeer, ook wel de tien ontzagwekkende dagen genoemd. Ik vraag me wel eens af; “zou de kerk er anders uitzien als we in de kerkelijke kalender ieder jaar 10 dagen van verzoening zouden hebben?” Waarschijnlijk wel.

Er zit nog een ander aspect aan de dag van de bazuin, die in het Joodse denken minder uitdrukkelijk wordt geleerd. Als de sjofar in de hemel klinkt, komt God naar de aarde. Jezus sprak hier wel over. Hij zei dat Hij terugkomt naar de aarde met Sjofar geschal. Wanneer Hij komt, is dat om te oordelen. Volgens Paulus zullen wij dan voor de Rechterstoel van Jezus verschijnen.

De Rechterstoel van Jezus

Dus als je de sjofar hoort, mag je jezelf afvragen: “Ben ik er klaar voor Hem te ontmoeten en ben ik klaar om te verschijnen voor de Rechterstoel van Jezus.“ Want daar zullen we onze beloning ontvangen of gered worden, als door vuur heen. Daar zal openbaar gemaakt worden wat we diep in ons hart allemaal hebben gedacht. Paulus, maar ook Jakobus, roept ons op om, juist vanwege deze dag, niet zelf een oordeel te hebben over een andere gelovige. We moeten elkaar niet (ver) oordelen, maar wachten tot de diepste overleggingen van het hart openbaar worden. We weten vaak niet waarom mensen de dingen doen die ze doen. We kennen vaak zelfs ons eigen hart niet eens.

Een voorbeeld. Ik sprak afgelopen week in mijn thuisgemeente over het thema dat het beter is niet te oordelen. Immers Jezus zei dat. als je oordeelt, je op dezelfde manier geoordeeld zult worden. Mensen voelen vaak intuïtief de afwijzing van jouw oordeel aan en reageren dan met een verdedigende houding. Een aantal mensen zat mij aan te kijken met zo’n blik van, “ja foei, je mag een ander niet oordelen, preach it”. Ze waren zichzelf op dit gebied van geen kwaad bewust. Ik herken dat wel. We spelen soms verstoppertje met onszelf. Toen ik aan het eind van de dienst vroeg of iedereen drie mensen uit de gemeente in gedachte wilde nemen waar we moeite mee hebben en die in gebed te zegenen, viel bij verschillende mensen opeens het kwartje. Oei, nou die wil ik niet zegenen hoor…. Opeens zagen we het oordeel in ons eigen hart. Ter voorbereiding op de dag van de bazuin was dat een goede oefening. Wat verborgen is komt aan het licht. Niet alleen onze geheime zonden, ook onze stiekeme wrevel en oordeel. Doe je mee met het opruimen van je eigen hart? En weet je al met wie je het goed moet maken? Doen hoor! Je hebt 10 dagen de tijd.

Meer lezen over de dag van de bazuin? Lees dan dit artikel


  • 0
Nieuwe maan sikkel, zoals te zien op de dag van de bazuin

Nieuwe maan en de dag van de bazuin

De nieuwe maan heeft een geheim

Nieuwe maan sikkel, zoals te zien op de dag van de bazuin“De nacht en het donker is voor het ongedierte!” riep mijn oma vroeger. Daarmee gaf ze aan dat je voor het donker thuis moest zijn zodat je niet op het slechte pad zou komen. Ook in de Schrift komt de nacht er niet altijd positief vanaf. Dat begint al in Genesis 1. Genesis 1 is een verhaal met veel diepe lagen. Mag ik u meenemen naar de geheime schatkamer van God in Genesis 1? Want als je nauwkeurig leest, staat er veel meer dan je op het eerste gezicht ziet. En je zult ontdekken dat de maan een geheim heeft.

Licht is niet zomaar gescheiden van duisternis

Genesis 1:1-4 is een diepzinnig stukje tekst. Nadat God het licht geschapen heeft, noemt Hij het licht goed . De duisternis lag al op het water en dat is op een of andere manier niet het directe gevolg van Gods Scheppend handelen. De duisternis wordt niet betitelt als goed. Het eerste wat God doet na het scheppen van het licht is dat Hij de duisternis scheidt van het licht. Dat is opmerkelijk taalgebruik, want je zou verwachten dat er zoiets zou staan als; “ en toen was het niet meer donker”, of “en de duisternis was weg”. Maar dat staat er dus niet. De duisternis laat zich niet zomaar verdrijven door het licht. Er is een aparte actie nodig van God om licht en duister uit elkaar te halen. Het licht wordt hierna dag genoemd. Dag staat dus voor licht dat goed is. De duisternis wordt nacht genoemd. Het is opvallend dat deze scheppingsdag er niet mee eindigt dat God zag dat het goed was. Er is gewoon niets goed aan de duisternis die in de nacht is. En ook al zijn het licht en het duister gescheiden, blijkbaar is het daarmee nog niet klaar.

De schepping van de lichten aan de hemel

Op de vierde scheppingsdag zien we daarom dat God opnieuw terugkeert naar de dag en de nacht. Het was eigenlijk niet af. Nu maakt God lichten, letterlijk lampen. Het grootste licht en het kleinste licht. Het staat beschreven in Genesis 1:14-19. Opvallend genoeg komen de woorden zon en maan in dit tekstgedeelte helemaal niet voor. God gebruikt erg veel woorden om de schepping van de lichten te beschrijven. Meer woorden zelfs dan voor enig ander ding in de schepping. Er is duidelijk meer aan de hand dan het creëren van de zon en de maan en het regelen van een kalender voor de aarde.
Mozes gebruikt het woord ma’oor om deze “lichten” aan te duiden. In de rest van de Thora gebruikt Mozes dat woord alleen voor de lampen van de tabernakel, die op de menora branden. Wat maakt nu, mag je je afvragen, dat Mozes juist dat woord gebruikt? Het raadsel wordt opgelost in psalm 90:8, waar staat: “U hebt onze zonden vóór u geleid, onze geheimen onthuld in het licht (letterlijk ma’oor) van uw gelaat.” Het licht van de menora in de tabernakel en het licht van zon en maan staan dus voor iets dat veel dieper is. Het gaat eigenlijk om het licht van Gods aangezicht.

Het grootste licht is de Messias

De zon is de messias. Do zon van gerechtigheid komt met genezing onder zijn vleugelsAl voordat het Christendom in de wereld was, zagen schriftgeleerden in Israël dat het licht van Gods gelaat een toespeling was op de Messias. De brief aan de Hebreeën beschrijft Jezus geheel in die traditie dan ook als “de uitstraling van Gods wezen”. Zolang God er is, is de Zoon er als zijn uitstraling. Daarom is de Zoon even eeuwig als de Vader, maar dat terzijde. Waar baseerden de schriftgeleerden het op dat dit een toespeling was naar de Messias? De kneep zit hem in de functie van het grootste licht. Dat is niet alleen dat we overdag goed kunnen zien waar we lopen. Er staat dat het grootste licht moet heersen over de dag, en het kleinste licht moet heersen over de nacht. Het woord heersen dat hier wordt gebruikt, wordt in de hele Tenach altijd gebruikt voor de actieve machtsuitoefening van een koning. De Messias zal heersen in het rijk van het Licht, het koninkrijk van God. Ten tweede moeten de lampen scheiding (blijven) maken tussen licht en duister. Het duister mag zich niet vermengen met het licht. De Messias zal daarop toe zien.

De maan heeft geen licht van zichzelf. Ze weerspiegelt het licht van de zon. Toch moet ook zij heersen. Het kleinste licht, zal heersen over de duisternis. De machten van de duisternis kunnen zelfs in het diepst van de nacht niet meer onbekommerd hun gang gaan. In dat kleinste licht zagen de Rabbi’s Israël. Ik neig ertoe te zeggen dat het kleinste licht staat voor allen die het licht van de Messias in deze wereld dragen en doorgeven. En hoe meer zij het licht van Jezus weerspiegelen, hoe minder het kwaad zijn gang kan gaan in deze wereld.

De dag van de bazuin.

De maan heeft schijngestalten. Zij wordt groter en kleiner en twee dagen in haar cyclus is zij zelfs niet zichtbaar op aarde. Onze wereld zit dan tussen de zon en de maan in. (herkenbaar toch?) God beval de priesters om bij de verschijning van de nieuwe maan op de zilveren strijdtrompetten van de tabernakel te bazen. God beloofde dat Hij Israël zou helpen in de oorlog als ze op deze trompetten zouden blazen. Zie Numeri 10:1,2,9,10. Alsof Israel zich aan het begin van de maand weer moet beseffen wat haar roeping is. Een doorgaande strijd te voeren met de machten van de duisternis, die zonder de bijstand van de hemel niet te winnen is. Maar op de zevende nieuwe maan is er een dag van uitbundig bazuin blazen en gejuich. Er komt een dag dat God komt en Hij het duister zal verdrijven. Daarom heeft het nieuwe Jeruzalem de zon en maan niet nodig, omdat God zelf haar licht is. Dat is het moment waarop de Zo(o)n, de Messias, Jezus het koningschap weer terug legt bij zijn Vader.

De dag van de bazuin is dus een dag van vieren dat hoe de duisternis deze wereld ook in zijn greep lijkt te hebben, het tijd is om te juichen voor God die uiteindelijk de eindoverwinning heeft behaald.

Meer lezen over de dag van de bazuin?


  • 0
Op de dag van de bazuin wordt de ramshoorn of sjofar geblazen

Dag van de bazuin (sjofar)

De dag van sjofargeschal.  Joodse namen – jom hasjofar, rosj hasjana

Op de dag van de bazuin wordt de ramshoorn of sjofar  geblazen

Kleine sjofar

De dag van de bazuin is een bijzonder feest. De hele dag door is het verplicht te juichen en op de sjofar te blazen. Het is niet verbonden aan de geschiedenis van Israël, maar het kijkt vooruit naar de toekomst. Het is jammer dat veel christenen het feest niet kennen, want het vieren van dit feest, helpt jaarlijks je hoop op de terugkomst van Jezus levend te houden. Laten we eens kijken wat er achter deze “dag van de bazuin” zit.

Weet u wanneer in de Bijbel voor het eerst op een sjofar (ramshoorn) wordt geblazen? Dat is wanneer God neerdaalt op de berg Sinaï en Hij zijn volk Israël ontmoet in de woestijn. Met een groot geschal van sjofars, die steeds maar luider en luider klinken, daalde God neer. Het waren de engelen, of misschien God zelf wel, die voor het eerst de Sjofar aan de lippen zetten. Een oorverdovend geschal die de komst van de Heer aankondigden. De berg beefde ervan en het was voor Israël een indrukwekkende ervaring. U kunt het allemaal lezen in Exodus 19:16-20

De sjofar klinkt, God komt!

De engel heeft een trompet, geen sjofar

Deze engel heeft een trompet geen sjofar

Volgens een eerbiedwaardige Joodse traditie is het altijd goed opletten wanneer in de Thora een woord voor het eerst wordt gebruikt., Want daar laat God zien, wat het geheim achter een woord is. We kunnen in ieder geval concluderen uit Exodus 19 dat de komst van God naar de aarde, aangekondigd wordt door het blazen van de sjofar. In de Nederlandse vertalingen zijn we het zicht op de sjofar een beetje kwijtgeraakt omdat het vaak wordt vertaald met het woord bazuin. En bij bazuin denken we dan aan een trompetachtig ding van metaal en dan raak je het onderscheid tussen trompetten, bazuinen en hoornen kwijt. Jammer wel, want juist de sjofar speelt in de Schrift een belangrijke rol als aankondiger dat God in actie komt. Als u de moeite zou nemen om alle teksten over blazen op de sjofar, in de Schrift te bestuderen, dan is er één ding dat eruit springt. Wanneer in de hemel de bazuin klinkt, komt God in actie op aarde. Onder dit artikel vindt u de tekstverwijzingen die daarover gaan.

Komt God weer?

Je mag wel zeggen dat het opmerkelijk is dat God aan Israël de opdracht geeft om op de eerste van de zevende maand, een hele dag op de Sjofar te blazen en te juichen. Zie Numeri 29:1, Leviticus 23:24. Vinden we bij Pesach en Loofhuttenfeest nog een historische motivering voor het feest als herdenking aan de wonderen van de uittocht, bij het gebod over de dag van de bazuin is daar verder geen “ondertiteling” bij. Het is een feestdag van de Heer, maar er wordt niet gezegd waarom dat feest gevierd moet worden. Ik stel me in zo’n geval voor dat Mozes opkeek van zijn klei tablet, met een blik naar de Eeuwige en zegt; ” hoezo een dag van juichen en sjofar blazen, waarom”? Maar verder dan een bemoedigend, “schrijf nu maar op, later zal het duidelijk worden”, kreeg hij er waarschijnlijk niet uit. Het is een feest, iedereen heeft een vrije dag, je moet het samen vieren, juichen en op sjofars blazen! Je gaat er niet voor naar de Tabernakel, maar je moet het samen doen op de plek waar je woont. Ik stel me zo voor dat de eerste keer dat dit feest in het kamp in de woestijn werd gevierd, de volwassen die bij Sinaï hadden gestaan even een flashback kregen, O ja zo ging het, overal geschal van sjofars. En de kinderen kijken om zich heen en vragen aan hun vaders: “Komt God vandaag weer?”

De sjofar zegt Jezus kom(t)!

sjofar in de hemel

Als God de sjofar blaast….

Het blazen van de sjofar wordt door Jezus en door Paulus genoemd als teken van de terugkeer van Jezus, Mattheus 24:31, 1 Thessalonicenzen 4:16. Opnieuw is het een bazuin die in de hemel door een engel wordt geblazen. Het blazen van de sjofar is daarom een teken van hoop. God laat ons niet in de steek! Het is reden voor gejuich: Hij komt! Het is niet een feestdag die achterom kijkt, maar die kijkt naar een dag die nog komen gaat. Wanneer de machten van het kwaad en duister definitief verslagen worden. Toch zeker iets waar we in kerk of gemeente aandacht aan kunnen besteden in deze sombere dagen. Niet omdat het moet, maar omdat het goed is om te doen.

Dat dit feest ook gaat over de overwinning over de machten van het kwaad, maak ik vooral op uit de bijzondere timing van deze feestdag. De feesten van de Heer zijn altijd verbonden aan de stand van de maan, Psalm 104:19. De dag van de bazuin vier je dus op de zevende keer in het jaar dat er een nieuwe maan is. De nieuwe maan staat voor de overwinning over alles wat kwaad is. Waarom dat zo is? Lees het artikel: “Het geheim van de nieuwe maan.”

Teksten: Psalm 47:5-8, Jesaja 27:13Zacharia 9:14, Mattheus 24:31, 1 Corinthiërs 15:51-54, 1 Thessalonicenzen 4:16, Openbaring 10:7, Openbaring 11:15


Op onze nieuwsbrief abonneren

Meer weten over de Bijbelse feesten? Op de hoogte blijven van vieringen?

Schrijf nu in voor de onderwijsbrief

Laat je meenemen in de mooie wereld van Gods Feesttijden. Leer over de achtergronden van de feesten en vind uit hoe je zelf de feesten vorm kan geven.

Maanstand

CURRENT MOON